‘Alleen in het leven: Verhalen’ van Kyösti Wilkuna is een verzameling korte verhalen die geschreven zijn in de vroege 20ste eeuw. De verhalen gaan over thema’s als eenzaamheid, existentiële reflectie en de menselijke conditie; ze portretteren vaak de innerlijke strijd van de hoofdpersonages. Door middel van verschillende verhalen wordt de lezer kennisgebracht met personages zoals Herra Launola, een architect die ’s avonds laat nog in zijn kantoor werkt. Overweldigd door frustratie en vermoeidheid worstelt hij met storende herinneringen en emoties. Terwijl hij over zijn bestaan nadacht, wordt hij onderbroken door een telefoongesprek van vrienden die hem uitnodigen om de avond mee te vieren; hij aarzelt echter, omdat hij zich geïsoleerd voelt. In een moment van wanhoop haalt hij een pistool tevoorschijn en overweegt zelfmoord… maar dan komt de gedachte aan zijn overleden moeder hem plotseling in gedachten. Uiteindelijk verlaat hij zijn kantoor en stapt de nacht in – een symbool van zijn poging om aan zijn angstaanjagende gedachten en de last van zijn eenzaamheid te ontsnappen.