‘La libertà’ van John Stuart Mill is een essay dat in 1859 werd gepubliceerd en waarin de utilitaristische filosofie wordt toegepast op het verhouding tussen individuele vrijheid en overheidsmacht. Mill vecht tegen de tirannie van de meerderheid en stelt één principe voor: macht mag alleen worden uitgeoefend ten behoeve van het voorkomen van schade aan anderen. Hij beschrijft drie fundamentele vrijheden – de vrijheid van gedachten, de vrijheid om persoonlijke interesses na te streven en de vrijheid van associatie – en onderzoekt wanneer de samenleving deze individuele vrijheden legitiem kan beperken. Het werk verkent ook de spanning tussen collectieve opinie en individuele soevereiniteit.