„Swoboda“ Johna Stuarta Milla to esej opublikowany w 1859 roku, w którym filozofia utilitarystyczna jest aplikowana do relacji pomiędzy wolnością indywidualną a władzami rządowych. Mill sprzeciwia się tyranii większości i proponuje jeden zasadniczy princip: władza może być używana wobec osób wyłącznie w celu zapobiegania szkodzeniu innych. Określa trzy fundamentalne swobody – wolność myślenia, wolność realizowania osobistych zainteresowań oraz wolność stowarzyszeń – a przy tym analizuje, w jakich okolicznościach społeczność może legalnie ograniczać wolność indywidualną. Praca ta eksploruje konflikt pomiędzy opinią ogółu a suwerennością jednostki.