„La Carrozza di tutti” Edmonda De Amicisa to powieść napisana pod koniec XIX wieku. Narracja bada interakcje społeczne i obserwacje wśród różnorodnych klas ludzi, traktując transport publiczny — tramwaj — jako mikrokosmos społeczeństwa. Główny bohater, który wydaje się bystrym obserwatorem natury ludzkiej, rozważa relacje i kontrasty, jakie dostrzega wśród pasażerów. Na początku opowieści, osadzonej w styczniu 1896 roku, narrator relacjonuje przejazd tramwajem w Turynie, refleksyjnie ujmując dynamikę społeczną i spotkania w tej wspólnej przestrzeni. Zauważa mieszankę pasażerów — od osób wystrojonych po skromnego rolnika i biedną dziewczynę — wszystkich wchodzących w interakcje bez zwykłych podziałów klasowych. Skłania go to do rozważenia napisania książki o tych postaciach, co prowadzi go do skupienia się na zubożałej parze, którą często obserwuje razem i która łączy ciche, a jednak głębokie więzi. W toku obserwacji notuje rozmaite osobliwości pasażerów, interakcje kształtowane przez status społeczny oraz ożywioną atmosferę tramwaju, by ostatecznie dojść do wniosku, że tramwaj stanowi wyjątkowe odbicie samego społeczeństwa.