«Філіпінскія астравы — адпраўленне правасуддзя» Карласа Вільяррагута-і-Эстэвана — падрабязнае гістарычнае даследаванне, напісанае ў канцы XIX стагоддзя. У кнізе разглядаюцца прававая сістэма і адпраўленне правасуддзя на Філіпінах у перыяд іспанскага каланіяльнага панавання. Дзякуючы скрупулёзнаму аналізу яна асвятляе судовую структуру, ролю розных суддзяў і судоў, а таксама тое, як ажыццяўлялася правасуддзе сярод разнастайнага насельніцтва архіпелага. У тэксце падрабязна разглядаюцца розныя аспекты прававой сістэмы, створанай іспанцамі, у тым ліку заканадаўства, якое дзейнічала на астравах, і арганізацыя мясцовых трыбуналаў і суддзяў. Вільяррагут раскрывае ролю розных прадстаўнікоў судовай улады, такіх як мясцовыя суддзі (губернадорсільёсы), а таксама вышэйшых судовых органаў — Каралеўскай аўдыенсіі і Вярхоўнага трыбунала правасуддзя. Ён даследуе ўзаемадзеянне паміж традыцыйнымі практыкамі карэннага насельніцтва і навязанымі іспанскімі прававымі структурамі, апісваючы грамадзянскую і крымінальную сістэмы ды іх наступствы для жыхароў. У цэлым кніга з’яўляецца адначасова гістарычным дакументам і аналізам правапарадку на Філіпінах, падкрэсліваючы важнасць адміністрацыйнага правасуддзя ў каланіяльным кантэксце.