„O dobru i zlu: Romans” Camila Castelo Branco to powieść napisana w połowie XIX wieku. Akcja rozgrywa się wokół Ladislau Tiberio Militão de Villa Covy, młodego człowieka wychowanego pod bardzo surowymi moralnymi zasadami w środowisku głęboko religijnym. Opowieść dotyka tematów cnoty, miłości oraz konfliktów pomiędzy obowiązkami a osobistymi pragnieniami. Na początku powieści poznajemy Ladislau, który od urodzenia był wychowywany przez swego wujca, ojca Praxedesa, po tym jak jego ojciec wstąpił do klasztoru, a matka zmarła. Atmosfera w powieści jest ponura, odzwierczająca tradycje i tragedie tej rodziny. Ladislau borywa się zewnętrznie i wewnętrznie, rozmyślając o swojej przyszłości, w tym także o możliwości zostania duchownym pod wpływem nauczzeń swego wujca. Jednocześnie poznaje piękną Peregrinę, siostrę nowo wybranego kapłana, co powoduje w nim nieoczekiwane romantyczne zainteresowanie, które komplikuje jego surowe wychowanie i osobiste ambicje. Taki początek stwarza grunt dla historii bogatej w emocjonalną głębokość i moralne dilemy.