«Славацкія землякі; Добрыя палочцы» Кальмана Міксата — зборнік навел, напісаны ў 1881 годзе. Дзеянне адбываецца ў Венгерскім нагор’і, а чатыры аповесці расказваюць пра славацкіх вяскоўцаў — простых людзей з моцнымі маральнымі прынцыпамі, якія спраўляюцца з жыццёвымі цяжкасцямі і радасцямі. Ад камічнай нявесты, якая трымае дыету, пакуль яе жаніх шукае золата, да пастуха, які заключае пагібельную здзелку, і музыканта, што здаецца халодным, але хавае залатое сэрца, Міксат з цеплынёй і разуменнем паказвае просты народ. Спалучаючы рэалізм з элементамі народнай казкі, гэтыя гісторыі раскрываюць трагізм і гумар, схаваныя за іх вясковай прастатой.