„Zdziwne historie doktora Ulebuhle” Brunona Hansa Bürgela to zbiór opowiadań, najprawdopodobniej napisanych na początku XX wieku. Książka łączy historie z naukowymi konceptami, mając za cel zabawę i edukację młodych czytelników poprzez fantastyczne opowieści. Głównym bohaterem jest doktor Ulebuhle – ekscentryczna, ale mądra postać, która opowiada ciekawe historie dzieciom. W prologu książki przedstawiony jest charakter doktora Ulebuhle oraz jego unikalny styl opowiadania. Żyje w historycznym mieście Goslar, otoczonym dziwactwami i naukowymi ciekawostkami, które odzwierczają jego zamiłowania do wiedzy. Pierwszy odcinek książki wyjaśnia zasadę doktora Ulebuhle: chce przykuwać uwagę dzieci i przekazywać wiedzę za pomocą „naukowych baśni”. Opowieść pokazuje, jak lokalne dzieci, powodowane ciekawością i obietnicą ciasta, gromadzą się wokół doktora Ulebuhle, gdy on opowiada historie łączące fantazję z naukowymi zasadami. To stwarza podstawę dla serii przygód, w których jedna z nich nawiązuje do legendarnych wydarzeń w Pompeji. Uczenie się i zabawa, które łączy doktor Ulebuhle z dziećmi, gwarantują przyjemną mieszankę humoru i edukacji w całym zbiórku.
Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Doktor_Ulebuhle