„Po Missisipie; w stronę dalekiego zachodu” Marka Twaina to zbiór humorystycznych tekstów napisanych na końcu XIX wieku. Praca ta opowiada o doświadczeniach i obserwacjach autora podczas podróży rzeką Missisipi, a także o jej znaczeniu historycznym oraz o różnych postaciach związanych z kulturą i gospodarką tego regionu. Książka pokazuje typową dla Twaina ironię, przybliżając czytelnikom zarówno uroki, jak i trudności życia nad rzeką. Wstęp do książki podkreśla ogrom rozmiarów Missisipi oraz jej ważność dla kraju – opisuje ją nie tylko jako wodny szlak, ale także jako istotną „tętnicę amerykańskiego życia”. Twain zapoznaje czytelników z różnymi aspektami historii rzeki, wliczając jej geograficzne detale, procesy odkrywania oraz charakter życia na jej brzegach w przeszłości i teraźniejszości. Za pomocą anegdot i faktów przybliża czytelnikom kulturę sprzed wieku XIX wieku, rolę parowców w transportu rzecznym oraz ambicje młodych ludzi, którzy marzą o karierze żeglarzy. Taki początek skutecznie rozbudza ciekawość czytelnika na temat opowiadań i humoru, które nastaną w kolejnych rozdziałach.
Strona Wikipedii o tej książce: de.wikipedia.org/wiki/Leben_auf_dem_Mississippi Tłumaczenia z: Życie na Missisipi i Wędrowny żywot. Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Life_on_the_Mississippi