„The Ecclesiastical Architecture of Scotland from the Earliest Christian Times to the Seventeenth Century” Davida MacGibbona i Thomasa Rossa to uczone opracowanie historyczne napisane pod koniec XIX wieku. Dzieło bada rozwój i cechy architektury kościelnej w Szkocji, akcentując jej ewolucję od czasów wczesnochrześcijańskich aż po późne średniowiecze. Książka skrupulatnie przygląda się rozmaitym stylom architektonicznym, znaczącym budowlom i ich kontekstowi historycznemu. Początek dzieła przygotowuje grunt pod pogłębione rozpoznanie szkockiej architektury kościelnej, skupiając się na przejściu od okresów Middle Pointed do Late Pointed. Układa, w jaki sposób elementy architektoniczne odzwierciedlały zarówno tradycje lokalne, jak i wpływy zewnętrzne, zwłaszcza z Anglii i Francji. Autorzy omawiają brak wyraźnego pęknięcia stylów między tymi dwoma okresami, wskazując na godne uwagi przykłady i cechy, które definiują styl Late Pointed, takie jak ostrołukowe sklepienia kolebkowe oraz swoiste techniki konstrukcyjne, które odróżniają architekturę szkocką od jej europejskich odpowiedników.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/The_Ecclesiastical_Architecture_of_Scotland