«Казкі Ганса Хрысціяна Андэрсэна» Г. К. Андэрсэна — класічны зборнік фантастычных апавяданняў, напісаных у пачатку XIX стагоддзя. У гэтых казках часта сустракаюцца мудрагелістыя персанажы і чароўныя элементы, а іх тэмамі з’яўляюцца прыгажосць, мараль і пераўтварэнне. Апавяданні пераносяць чытачоў у чароўныя светы, поўныя як прыемных, так і змрочных перажыванняў, і прывабліваюць людзей усіх узростаў. У пачатку «Казак Ганса Хрысціяна Андэрсэна» мы знаёмімся з гісторыяй «Дачка балотнага караля». У гэтай казцы распавядаецца пра пару буслоў, якія выпадкова падслухоўваюць трагічную гісторыю пра прынцэсу, што, спрабуючы дапамагчы свайму хвораму бацьку, трапляе ў валоданні Балотнага караля. Па меры разгортвання апавядання мы даведваемся, што з кветкі на балоце нараджаецца прыгожае дзіця, якое лічаць дачкой прынцэсы. Буслы адносяць яе да жонкі добрага вікінга, дзе дзіця расце, але наследуе дваістую прыроду Балотнага караля: удзень яна прыгожая, а ўначы ператвараецца ў жабу. Пачатак стварае аснову для тэм ідэнтычнасці, барацьбы і складанасцяў любові ды ахвярнасці, задаючы захапляльны тон чароўнаму зборніку Андэрсэна.