T. W. Arnold’un “İslam’ın Propagandası: Müslüman İnancının Yayılma Tarihi” adlı eseri, 20. yüzyılın başlarında yazılmış bir tarih kitabıdır. Bu çalışma, İslam’ın çeşitli bölgelere yayılmasını sağlayan misyonerlik çabalarının tarihini ve yöntemlerini derinlemesine incelemekte ve onun küresel bir din olarak gelişim sürecini ayrıntılı bir şekilde anlatmaktadır. Arnold’un analizi, İslam’ın zorlama yollar yerine barışçıl yöntemlerle nasıl yayıldığını kapsamlı bir şekilde ortaya koymayı amaçlamakta ve erken dönem Müslüman misyonerlerin rolünü vurgulamaktadır. Eserin giriş bölümünde, İslam’ın başkalarını kendi inançlarına döndürme görevi bağlamında bir “misyonerlik dini” olarak tanımlanmıştır. Bu misyonerlik tutkusunun kökenleri Muhammed dönemine kadar izlenmiş ve Kuran’ın mesajını ikna ve nezaket yoluyla yayma talimatları vurgulanmıştır. Yazar, bu geniş tarihi belgelemenin zorluklarını kabul etmekte ve sonraki baskıların olası eksiklikleri gidermesini umduğunu ifade etmektedir; aynı zamanda İslam misyonerliği hakkındaki akademik tartışmaların bu anlatıyı daha da zenginleştirmesini teşvik etmektedir. Bu ilk sayfalarda, İslam’ın dünya genelinde nasıl bir topluluk haline geldiğinin ayrıntılı bir şekilde incelenmesi için gerekli temeller atılmıştır; bu da onun yayılmasında rol oynayan hem manevi hem de sosyal dinamikleri gözler önüne sermektedir.