„Eneida” wiersz 2 z 2 jest epickim poemem napisanym przez Wergiliusa w latach 29–19 p.n.e. To arcydzieło literatury łacińskiej opowiada historię Eneasa, trojańskiego bohatera, który ucieka z palącej się Troji i wyruszają do Italii, gdzie stanie się przodkiem Rzymian. W poezji splétają się przygody Eneasa z brutalnymi bitwami, a tym samym łączy się historia Rzymu z dawnej Troją; przy tym gloryfikują się tradycyjne wartości. Poprzez starcia z Latynami oraz interwencje boskie Wergiliusz stworzył mit o powstaniu Rzymu, który usprawdzał imperatorską władzę Rzymian i wyjaśniał pochodzenie tej wielkiej cywilizacji.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Aeneid