„Georgikon” autorstwa Wergilii jest wierszem, który najprawdopodobniej został opublikowany w 29 r. p.n.e. To dzieło przedstawia rolnictwo nie jako spokojne, idyliczne zajęcie, ale jako walkę ludzkości z nieprzyjaznym światem przyrody. Składający się z czterech książek tekst obejmuje uprawę roślin, winorobstwo, rzeźnictwo oraz hodowlę pszczołów. Poprzez techniczne instrukcje i mitologiczne opowieści – w tym historie Aristeusza i Orfeusa – Wergiliusz eksploruje konflikty pomiędzy ludzkim trudem a siłą przyrody, między „złotymi wiekami” a aktualną rzeczywistością, między cnostiami w środowisku wiejskim a zepsuceniem w mieście, łącząc edukacyjny cel z epickim dramatem.