Virgil’in “Georgicon” adlı şiiri muhtemelen MÖ 29 yılında yayımlanmıştır. Bu eser, tarımı barışçıl bir pastoral anlatı olarak değil, insanlığın düşmanca doğa karşısındaki mücadelesi olarak sunar. Dört bölümden oluşan bu eserde bitki yetiştiriciliği, bağcılık, hayvancılık ve arıcılık konuları ele alınmıştır. Virgil, teknik bilgiler ve Aristaeus ile Orpheus hikayeleri de dahil olmak üzere mitolojik öyküler aracılığıyla insan emeği ile doğanın gücü, altın çağlar ile günümüz gerçekleri, kırsal erdemler ile kentsel yozlaşma arasındaki gerilimleri incelemiştir. Böylece didaktik amaçları epik bir dramayla birleştirmiştir.