‘Georgicon’ van Vergilius is een gedicht dat waarschijnlijk in het jaar 29 voor Christus is gepubliceerd. In dit werk wordt de landbouw niet beschreven als een vredige activiteit, maar als een strijd van de mensheid tegen een vijandig natuurlijke omgeving. Het gedicht is opgedeeld in vier delen en behandelt onder andere het kweken van gewassen, de wijnbouw, veeteelten en bijenhouderij. Met technische instructies en mythische verhalen – waaronder die over Aristaeus en Orpheus – verkent Vergilius de spanningen tussen menselijke inspanning en de kracht van de natuur, tussen gouden eeuwen en huidige realiteiten, en tussen landelijke deugden en stedelijk verval. Hij verweeft didactische elementen met episch drama.