„Ostatnimi Czerwonymi Ludźmi: Powieść przygodnicza” Pierre’a Maëla to historyczna powieść przygodowa napisana na końcu XIX wieku. Akcja skupia się wokół dwóch głównych bohaterów – młodego człowieka o imieniu Georges Vernant oraz Indianina nazwisanego Wagha-na, którzy wyruszają w podróż przez rozległe kanadyjskie prerii, reflektując nad zanikającym stanem kultury i dziedzictwa rdzennych Amerykanów. Opowieść dotyka tematów przyjaźni, ochrony kultury oraz wpływu cywilizacji na ziemię rdzennych mieszkańców. Na początku powieści przedstawiono piękny krajobraz prerii, przez które podróżują obaj bohaterowie. Podczas swej wędrówki prowadzą głębokie rozmowy o stanie świata przyrody, nadchodzącym zniszczeniu spowodowanym cywilizacją oraz o dziedzictwie ludu Wagha-na. Ich dialogi pokazują różnice w ich pochodzeniu i filozofii: Wagha-na smutkuje nad utratą swojej kultury, ale jednocześnie głęboko ceni swoje dziedzictwo oraz nowy świat. Ten rozdział ma refleksyjny charakter; podkreśla istotność ich podróży i nawiązuje do wyzwań, z którymi mogą się spotkać w przyszłości. Pojawienie się innych postaci, w tym Maddalen Kerlo, wskazuje na dalsze rozwoje ich przygód.