„Dialogue” Anthony’ego Hope’a to literacki wykład poświęcony roli i znaczeniu dialogu w fikcji, napisany na początku XX wieku. To dzieło, wygłoszone wobec członków English Association w 1909 roku, oferuje refleksyjne rozważanie tego, jak dialog służy jako kluczowe narzędzie narracyjne w różnych formach literatury. Temat skupia się na istocie rozmowy w opowiadaniu historii oraz na niuansach, które odróżniają skuteczny dialog od zwykłej mowy czy monologu. W tym przemyślanym wystąpieniu Hope dowodzi, że dialog jest niezbędny do ujawniania charakteru, posuwania fabuły naprzód i tworzenia prawdziwego powiązania między postaciami a czytelnikami. Omawia mechanikę dialogu, rozróżniając przykłady dobre i słabe, oraz podkreśla jego zdolność do oddawania konfliktu i zderzenia perspektyw. W całym wykładzie Hope pokazuje, jak zręczny dialog może wzbogacić narrację, czyniąc sceny bardziej wciągającymi i dynamicznymi, i ostatecznie twierdzi, że skuteczne użycie dialogu wzbogaca literaturę i może odsłaniać głębokie prawdy o naturze ludzkiej. Kończy refleksjami nad wzajemnym oddziaływaniem dialogu w powieści i na scenie, wskazując na odrębne wyzwania, jakie każde z tych mediów stawia przed pisarzem.