„Memuarzy Aleksandra Herzena, części I i II” autorstwa Aleksandra Herzena to obszerne autobiografie, pisane na początku lat 50. XIX wieku. Autor opisuje swoje życie od dzieciństwa przez czas uwięzienia, eksilu aż po emigrację z Rosji. Praca ta daje wyrazbite spojrzenie na rosyjskie społeczeństwo oraz europejskie ruchy rewolucyjne w połowie XIX wieku. Za pomocą żywych opisów rodziny, moskiewskich intelektualistów i politycznych liderów Herzen stworzył coś, co jeden krytyk nazwał „złożoną kombinacją memuarów, historycznej kroniki, powieści, dziennika, listów i biografii” – głęboko osobiste, a przy tym panoramiczne spojrzenie na burzliwy okres w historii.