Aleksandr Herzen’in “İskender Herzen Anıları, I. ve II. Bölümler” adlı eseri, 1850’lerin başında yazılmaya başlanan kapsamlı bir otobiyografidir. Herzen, çocukluğundan hapisliğe, sürgüne ve sonunda Rusya’dan göç etmesine kadar olan hayatını anlatır. Bu eser, on dokuzuncu yüzyılın ortalarındaki Rus toplumunu ve Avrupa’daki devrimci hareketleri geniş bir perspektiften sunar. Ailesi, Moskova entelektüelleri ve siyasi liderler hakkındaki canlı betimlemeler aracılığıyla Herzen, bir eleştirmenin de ifadesiyle “anıların, tarihi kronik romanın, günlüğün, mektupların ve biyografinin karmaşık bir birleşimi”ni yaratmıştır; bu da karışık ve çalkantılı bir döneme dair hem son derece kişisel hem de kapsamlı bir bakış açısıdır.