Sven Anders Hedinning “Qutbdan qutbgacha” asari XIX asr oxirida yozilgan sayohatnomadir. Ushbu asarda muallifning turli qit’alar bo‘ylab, ayniqsa Yevropadan Osiyo orqali o‘tib, yana ortga qaytgan 75 000 kilometrlik safari davomida orttirgan boy tajribalari va duch kelgan madaniyatlari yoritilgan keng ko‘lamli sayohatlari hikoya qilinadi. Muallif o‘z safarlarini xotiralar bayrami bilan uyg‘unlashtirar ekan, bu kechinmalarini yosh avlod bilan baham ko‘rishni maqsad qilgani bois, kitob sarguzasht va xotirani qadrlash o‘rtasida ko‘prik vazifasini o‘taydi. Kitob boshida biz bundan yigirma besh yil avvalgi ilk safaridan so‘ng umrining salmoqli qismini bepoyon Osiyoni tadqiq etishga bag‘ishlagan sayohatchi bilan tanishamiz. U ushbu muhim sanani qanday nishonlash haqida o‘ylar ekan, safarini sog‘inch bilan yodga oladi. U yolg‘iz bayram qilish o‘rniga yosh kitobxonlarni ramziy ma’nodagi “qutbdan qutbgacha” sayohatga o‘ziga hamroh bo‘lishga taklif etishga qaror qiladi; shu tariqa ular tarix va mo‘jizalarga boy Fors, Hindiston va Tibet singari o‘lkalar orqali uning sarguzashtlarini kuzatishlari mumkin bo‘ladi. Kirish qismi shaxsiy mulohazalarni muallifning o‘tmishdagi sarguzashtlarini kashf etishga chorlov bilan uyg‘unlashtirgan, jonli va tasvirlarga boy sayohat taassurotiga zamin yaratadi.