«Прадстаўнікі чалавецтва» Ральфа Уолда Эмерсана — філасофскі трактат, напісаны ў пачатку XIX стагоддзя. У гэтым творы даследуюцца значэнне і ўплыў вялікіх асоб на грамадства і чалавечы дух. Эмерсан разважае пра тое, як гэтыя выдатныя постаці ўплываюць на нашы думкі, учынкі і, у канчатковым выніку, на сам ход цывілізацыі. У пачатку тэксту выкладаецца галоўны тэзіс: уласцівая вялікім асобам каштоўнасць і іх важнасць для чалавечай культуры. Эмерсан гаворыць пра натуральную схільнасць людзей захапляцца выдатнымі постацямі гісторыі і шукаць іх — героямі, філосафамі і мастакамі, чый уклад фарміруе грамадства. Ён падкрэслівае, што гэтыя людзі — не проста спараджэнне свайго часу, а ключавыя фігуры, якія натхняюць прагрэс і асвету. У творы асэнсоўваецца пераўтваральная сіла гэтых постацей і паказваецца, як яны асвятляюць і ўзвышаюць чалавечы вопыт, тым самым ствараючы аснову для развіцця грамадства і імкнення да ведаў.