„Przewodnik po historii sztuki druku. Część pierwsza” autorstwa Carla Berendta Lorcka to dzieło historyczne napisane na końcu XIX wieku. Książka skupia się na wynalezieniu, rozpowszechnieniu i rozwoju sztuki druku w latach 1450–1750. Jej cel jest przedstawienie kompleksowego obrazu historii i znaczenia drukarstwa, z naciskiem na kluczową rolę Jana Gutenberga w tej transformacyjnej innowacji. Wstęp do książki opisuje intencję autora, który chciał stworzyć systematyczny przewodnik po historii druku. Lorck zwraca uwagę na brak jasnego i łatwo dostępnego opracowania na ten temat, mimo istnienia wielu naukowych tekstów dotyczących poszczególnych aspektów tej historii. Poprzez serię zorganizowanych informacji pokazuje konieczność stworzenia spójnego opisu rozwoju technologii druku oraz jej wpływu na kulturę przez wiele stuleci, czym przygotowuje grunt dla dalszych analiz w kolejnych rozdziałach.