„Anastazja: Autobiografia J.I.H. wielkiej księżniczyny Anastazji Nikołajewny” to autobiograficzna relacja napisana w XX wieku. To dzieło oferuje głęboko osobiste spojrzenie na życie Anastazji, najmłodszej córki cara Mikołaja II i cesarzowej Aleksandry Rosyjskiej. Książka opisuje jej doświadczenia od dzieciństwa aż po burze rewolucji rosyjskiej, dokładnie przedstawiając życie jej rodziny przed upadkiem dynastii, włącznie z tragicznymi wydarzeniami, które doprowadziły do ich śmierci. Na początku autobiografii Anastazja opisuje swoje pierwsze wspomnienia, których cechą wyróżniającą jest połączenie radości i presji wynikających z życia w rodzinie królewskiej. Opowieść pokazuje więzi pomiędzy członkami imperatorskiej rodziny, a także przywołuje wspomnienia z dzieciństwa pełne psoty i miłości. Gdy Anastazja opowiada o swoim wychowaniu, dokładnie opisuje stabilność i szczęście swego życia, aż do chwili, gdy jej rodzina musi stawić czoła społeczno-politycznym zamieszkom w Rosji na początku XX wieku. Taki ton wprowadza czytelnika w fascynującą podróż przez świat niewinności utraconej pod ciężarem obowiązków królewskich, cieni nadchodzącej tragedii oraz wytrzymałości młodej dziewczyny, która znalazła się w samym środku ogromnych historycznych zmian.
Autorka twierdziła, że jest Anastasią Nikolaevną, wielką księżną Rosji. Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Grand_Duchess_Anastasia_Nikolaevna_of_Russia