Vail Teorisi: Profesör I. N. Vail’in, Dünya’nın bir zamanlar Satürn benzeri halkalara sahip olduğu iddiasını destekleyen argümanlarının özeti”, Stephen Bowers tarafından hazırlanan ve 1890’ların başında yayımlanan bir bilimsel çalışmadır. Bu eser, Dünya’nın bir zamanlar Satürn’ünkine benzer su buharı halkalarıyla çevrili olduğu fikrini destekleyen ayrıntılı argümanları sunar; bu durum çeşitli jeolojik olguları ve İncil’de anlatılan Nuh Tufanı olayını açıklamaktadır. Bowers’ın hazırlığıyla, Vail’in alışılmadık teorileri hakkında bilimsel tartışmaların başlatılması amaçlanmıştır. Eserde Profesör Vail’in hipotezi şu şekilde özetlenmektedir: Bu göksel halkalar, Dünya’nın kabuğunun oluşumuna katkıda bulunmuş ve dağların yükselmesi, kömür yataklarının oluşumu, buzullaşma süreçleri ve Ay’ın hareketlerini de içeren jeolojik gelişmelere etki etmiştir. Vail, bu süreçleri eski İncil metinleriyle ilişkilendirerek, son halkanın düşüşünün Yaratılış Kitabı’nda anlatılan tufana denk geldiğini öne sürmektedir. Analizde jeolojik kanıtların yanı sıra diğer gezegenlere de atıfta bulunularak, halkalı sistemlerin gezegenlerin evriminin doğal bir aşaması olduğu vurgulanmaktadır. Tüm bu açıklamalarla birlikte, Vail’in teorisi geleneksel jeolojik anlayışa meydan okuyan devrimci bir çerçeve olarak sunulmaktadır; ayrıca kozmik ve dünyevi olayların birbiriyle iç içe geçtiği bir tarihsel paradigma öne sürülmektedir.