„21 Jahre in Indien. Zweiter Theil: Java” Heinricha Breitensteina to relacja z podróży napisana pod koniec XIX wieku. Dzieło to stanowi drugą część opisu doświadczeń Breitensteina jako lekarza wojskowego w Holenderskich Indiach Wschodnich, skupiając się konkretnie na Jawie. Tekst przedstawia jego obserwacje, doświadczenia i kontakty z miejscową kulturą, ukazując zarówno wyzwania, jak i piękno życia w tym regionie w okresie wpływów kolonialnych. Początek relacji przygotowuje czytelnika na podróż Breitensteina, rozpoczynającą się jego wejściem na pokład w Rotterdamie jako głównego lekarza armii Holenderskich Indii Wschodnich. Oddaje jego mieszane uczucia związane z opuszczeniem Europy oraz pierwsze spotkania z morzem, szczegółowo opisując trudności związane z chorobą morską, różnorodne grono pasażerów i barwne doświadczenia na pokładzie statku. Podróżując przez różne porty, rozmyśla nad widokami i dźwiękami, sygnalizuje wielokulturowe kontakty oraz zapowiada wyzwania, którym będzie musiał stawić czoła na wyspie Jawa. Styl narracji Breitensteina daje wgląd w jego myśli i uczucia, budując osobistą więź z czytelnikiem, a zarazem malując bogaty obraz życia w tamtej epoce.