„Przygody kapitana Magona” Davida-Léona Cahuna to powieść historyczna napisana na końcu XIX wieku. Akcja rozgrywa się wokół doświadczonego żeglarza z Sidonu, kapitana Magona, który zostaje wezwany przez króla Hirama z Tiry do udziału w przygodnej ekspedycji do Tarsisu, gdzie ma zgromadzić skarby dla świątyni króla Dawida w Jerozolimie. Opowieść zapewnia czytelnikom przeniknięcie w barwny świat starożytniej fenickiej kultury, eksploracji morskich przestrzeni oraz złożonych relacji pomiędzy postaciami. Na początku powieści poznajemy kapitana Magona, który otrzymuje królewski rozkaz, który daje początek jego podróży. Razem ze swoimi bliskimi towarzysami – pisarzem Hannonem i pilotem Himilconem, a także niedawno powrócym Bodmilcarem, który wcześniej doświadczył nieszczęści w swych przedsięwzięciach – przygotowuje się do ekspedycji. Pierwsze rozdziały opisują ich plany, rozmowy o przygodach oraz przygotowania, w tym budowę statków i rekrutację członków załogi. Żywiose rozmowy postaci pokazują ich indywidualne charaktery i ambicje, a także przygotowują czytelnika do wyzwań i atmosfery kolegialności, które będą towarzyszyć im w drodze po nieodkrytych wodach.