„Harvard Episodes” Charlesa Macomba Flandrau to zbiór fikcyjnych winiet osadzonych w środowisku akademickim, napisanych pod koniec XIX wieku. Narracja ukazuje życie na Uniwersytecie Harvarda poprzez serię interakcji między bohaterami, skupiając się przede wszystkim na studentach Horace’u Hewitcie i Robinsonie Curtissie. Początkowe rozdziały wprowadzają tematy izolacji, ambicji i różnic w relacjach społecznych między studentami, a także głębsze emocjonalne nurty kryjące się za ich interakcjami i aspiracjami. Książkę otwiera rozmowa między Horace’em Hewittem, studentem drugiego roku, a Robinsonem Curtिसsem, młodym absolwentem. Hewitt wyraża zniechęcenie i egzystencjalne wątpliwości dotyczące swojego miejsca na Harvardzie, czując się odcięty i osamotniony od tętniącego życiem świata, który obserwuje wokół siebie. Szukając rady u Curtissa, który wspomina własne doświadczenia, Hewitt zagłębia się w trudności, z jakimi zmagają się młodzi mężczyźni w środowisku akademickim. Dialog stanowi introspektywną analizę ich nadziei, indywidualności i „szans”, które wyznaczają ich drogi w pozornie zamkniętej strukturze społecznej Harvarda. Ton jest zarówno analityczny, jak i osobisty, wciągając czytelników w złożoność życia akademickiego w tamtym okresie.