„Arcadia hrabiny Pembroke” autorstwa Philipa Sidneya to prozowy romans pastoralny napisany pod koniec XVI stulecia. To ambitne dzieło łączy idealizowaną życie pastuszy z dramatycznymi historiami o turniejach, politycznych intrygach, porwaniach i bitwach. Gdy książę otrzymuje złą przepowiednię o kradeniu swoich córek i odebraniu tronu, ucieka do małego domku na wsi w nadziei uniknięcia swego losu. Przed śmiercią Sidney znacząco przepracował i rozszerzył oryginalną wersję tekstu, stworzając dwa głównych utwory, które uczniowie nazywają „Starą Arcadią” i „Nową Arcadią”.
Strona Wikipedii o tym dziele: en.wikipedia.org/wiki/The_Countess_of_Pembroke%27s_Arcadia