Cesare Cantù’nun “Storia degli Italiani, Cilt 10 (Toplam 15 cilt)” adlı eseri, 19. yüzyılın sonlarında yazılmış bir tarih kitabıdır. Bu cilt, özellikle Papa Leo X dönemindeki kültürel ve sanatsal gelişmelere odaklanmaktadır. Metin, çeşitli sanatçıları ve akımları analiz ederek klasik etkilerin İtalya’daki sanat üzerindeki etkisini ve sanatın evrimini ayrıntılı bir şekilde ele almaktadır. Kitabın giriş bölümü, Papa Leo X dönemindeki canlı sanatsal ortamın, cumhuriyetçi dönemlerin dinamizmiyle nasıl desteklendiğini vurgulamaktadır. Cantù, görünür güzelliği yansıtma arzusunun sanat yaratımına nasıl katkıda bulunduğunu ve İtalyan sanatçıların ortaçağ geleneklerinden klasik modellere yönelik yenilenmiş bir yaklaşıma nasıl geçtiğini tartışmaktadır. Ayrıca, Filippo Brunelleschi ve Leon Battista Alberti gibi ünlü mimarların eserleri de dahil olmak üzere önemli mimari gelişmeler de metinde vurgulanmaktadır; bu eserlerde bilimin ve estetiğin nasıl bütünleştirildiği gösterilmektedir. Genel olarak, kitabın başlangıcı, Rönesans dönemindeki sanatsal başarıları, toplumsal koşulları ve önemli şahsiyetleri ayrıntılı bir şekilde incelemek için gerekli zemini hazırlamaktadır.