«گوئیگوتسی» اثر گوئیگوتسیِ فعال در سدهٔ چهارم پیش از میلاد، مجموعهای از متون باستانی چینی است که از اواخر دورهٔ دولتهای جنگطلب تا پایان دودمان هان گردآوری شدهاند. این اثر فنون سخنوری و اقناع را بررسی میکند و راهبردهایی را میآموزد که در آنها نفوذ پنهان میماند و تصمیمها خودخواسته به نظر میرسند. این متن که در اصل با مکتب دیپلماسی پیوند داشت، بعدها به مجموعهٔ متون دائویی پیوست. اثر بر مشاهدهٔ خاموش و اقناع ظریف، بهجای اجبار، تأکید میکند و اصولی ارائه میدهد که گاه با آموزههای ماکیاولی در فلسفهٔ غرب مقایسه میشوند.
از: Wen yuan ge Si ku quan shu صفحهٔ ویکیپدیا دربارهٔ این کتاب: en.wikipedia.org/wiki/Guiguzi