„Guiguzi”, autorstwa Guiguzi działającego w IV wieku p.n.e., to zbiór starożytnych tekstów chińskich zredagowanych między schyłkiem Okresu Walczących Królestw a końcem dynastii Han. Dzieło to zgłębia techniki retoryki i perswazji, ucząc strategii, w których wpływ pozostaje ukryty, a decyzje wydają się podjęte samodzielnie. Początkowo wiązane ze Szkołą Dyplomatów, z czasem weszło do kanonu taoistycznego. Tekst kładzie nacisk na milczącą obserwację i subtelną perswazję zamiast przymusu, przedstawiając zasady niekiedy porównywane z naukami Machiavellego w filozofii zachodniej.
Źródło: Wen yuan ge Si ku quan shu Strona Wikipedii poświęcona tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Guiguzi