«Бацькі і дзеці» Шарлоты М. Мэйсан — гэта дапаможнік па адукацыйнай філасофіі і выхаванні дзяцей, напісаны ў канцы XIX стагоддзя. Гэты твор з’яўляецца працягам папярэдняй кнігі Мэйсан «Хатняе навучанне» і развівае яе адукацыйныя прынцыпы, якія падкрэсліваюць жыццёва важную ролю бацькоў у фарміраванні жыцця дзяцей. У ім разглядаюцца больш глыбокія абавязкі і ўплыў бацькоў, практычныя назіранні спалучаюцца з філасофскімі разважаннямі пра развіццё характару і маральнае выхаванне. У пачатку «Бацькоў і дзяцей» закладаецца аснова для разгляду выхавання праз абмеркаванне значнага ўплыву, які такія гістарычныя дзеячы, як Русо, аказалі на адукацыйную думку. Мэйсан падкрэслівае, што сям’я з’яўляецца асноватворнай адзінкай грамадства, і звяртае ўвагу на ролю бацькоў не толькі як апекуноў, але і як выхавальнікаў ды маральных праваднікоў. У тэксце крытыкуюцца сучасныя адукацыйныя ідэі і адстойваецца цэласны погляд, які ўлічвае як фізічны, так і духоўны складнікі выхавання дзіцяці; сцвярджаецца, што бацькі павінны актыўна ўдзельнічаць у фарміраванні характару і маральнага разумення сваіх дзяцей. З гэтага пункту гледжання першыя раздзелы імкнуцца натхніць бацькоў сур’ёзна ставіцца да сваёй ролі, паказваючы пажыццёвы ўплыў іх учынкаў і настаўленняў на развіццё дзяцей.
«Працяг «Хатняга выхавання»»