«موهاچ، یا تقلای دو دختر یتیم» اثر گیولا کرودی، رمانی تاریخی است که در اوایل قرن بیستم نوشته شده است. داستان تقریباً ۴۰۰ سال پیش از رویدادهایی که در متن توصیف میشوند رخ میدهد و بر دو شاهدخت جوان، آنا یاگلون و ماریا، تمرکز دارد؛ آنها در میان دسیسههای سیاسی زمانهٔ خود، با پیچیدگیهای نامزدیهای سلطنتی دستوپنجه نرم میکنند. این کتاب مضامینی چون هویت، میراث و محدودیتهایی را بررسی میکند که در سیاست دودمانی بر زنان تحمیل میشد. در آغاز داستان، با آنا و ماریا آشنا میشویم که در صومعهای در اینسبروک اقامت دارند و در آنجا برای آیندهٔ خود بهعنوان ملکههای احتمالی آموزش میبینند. فصلهای آغازین، آزمون آنها را توسط کمیتهای سرشناس، از جمله اسقفی قدرتمند، به تصویر میکشد؛ کمیته دانش آنان را از تبار خانوادگی و اهمیت سیاسی خانوادهشان ارزیابی میکند. هنگامی که این دو زن جوان دربارهٔ شرایط خود تأمل میکنند، امیدها و آرزوهای جوانیشان را آشکار میسازند؛ امیدها و آرزوهایی که در تقابل با واقعیتهای سخت و مسئولیتهای ناشی از خون سلطنتی آنان قرار دارد. گفتوگوهایشان بینشی از شخصیتهای آنان به دست میدهد و زمینه را برای سرنوشتهای درهمتنیدهشان در چشمانداز پرتلاطم پادشاهیهای اروپایی آن دوران فراهم میکند.