«Халоднае паветра» Г. Ф. Лаўкрафта — кароткае апавяданне, напісанае ў сакавіку 1926 года. Апавядальнік распавядае, чаму халоднае паветра стала для яго невыносным, пачынаючы з прыезду ў нью-ёркскі дом з карычневай цаглянай кладкай у 1923 годзе. Пасля перанесенага сардэчнага прыступу ён знаёміцца са сваім суседам зверху, доктарам Муньёсам, бліскучым, але замкнёным лекарам, апантаным імкненнем перамагчы смерць. Кватэра доктара падтрымліваецца ў ледзяным холадзе дзякуючы складанай халадзільнай сістэме. Па меры таго як іх сяброўства паглыбляецца, апавядальнік становіцца сведкам усё больш дзіўных паводзін — ажно да ночы, калі сістэма астуджэння катастрафічна выходзіць з ладу.