„Podróże po Alasce” Johna Muira to podróżopis i opowieść o przyrodzie napisana na końcu XIX wieku. Książka opisuje ekspedycje Muira do Alaski, ukazując piękno jej krajobrazów, lodowców i ekosystemów, a także jego refleksje nad naturą oraz życiem ludzi w tych dzikich przestrzeniach. Na początku książki Muir przedstawia kontekst swojej podróży do Alaski, opisując wcześniejsze eksploracje w górach Sierra Nevada w Kalifornii oraz swój entuzjazm związany z chęcią odkrywania północnych krajobrazów. Podróż Muira rozpoczyna się od Pacyfiku Południowego i Archipelagu Aleksandra; w tekście znajdziemy wyraziste opisy oceanu, morskiej fauny oraz bujnych lasów otaczających wybrzeże. Słowa Muira oddają zarówno piękno, jak i trudności podróży, przedstawiając dziką przyrodę z poczuciem podziwu i szacunku dla jej naturalnego blasku. Autor zapoznaje czytelników z osobami, z którymi przebywał w czasie tej podróży – wliczając lokalnych mieszkańców i innych podróżników – oraz opowiada o swoich doświadczeniach podczas eksploracji tych odosobnionych, dzikich terenów.