„Missions au Sahara, tome 1 : Sahara algérien” autorstwa E. F. Gautiera to publikacja naukowa, prawdopodobnie napisana na początku XX wieku. Dzieło dokumentuje podróże i badania autora prowadzone na Saharze Algierskiej, szczegółowo przedstawiając geograficzną, geologiczną i etnograficzną charakterystykę tego regionu. Stosując metodyczne podejście, Gautier i jego współautor R. Chudeau starają się przedstawić wyczerpujący opis będący syntezą ich ustaleń, ze szczególnym uwzględnieniem północnej Sahary. Początek publikacji wprowadza w tematykę badań Sahary, omawiając podróże Gautiera odbyte w latach 1902–1905, często we współpracy z Chudeau. Autorzy podkreślają swoje wysiłki zmierzające do skategoryzowania i ukazania wyjątkowych cech geograficznych Sahary, takich jak wydmy, rzeki (uedy) i rodzaje gleby, a także odnoszą się do kulturowego i historycznego kontekstu regionu. Co ciekawe, Gautier zwraca uwagę na znaczenie poprawnego włączania terminologii arabskiej do dyskursu naukowego dotyczącego pustyni, twierdząc, że taki język jest niezbędny dla jasnego i precyzyjnego zrozumienia tego wyjątkowego krajobrazu.