«Асновы містыцызму і іншыя эсэ» Эвелін Андэрхіл — зборнік эсэ, напісаных у пачатку XX стагоддзя. У гэтым творы асвятляюцца розныя вымярэнні містыцызму: разглядаюцца яго тэарэтычныя асновы, гістарычны кантэкст і практычныя наступствы. Дзякуючы глыбокаму аналізу Андэрхіл імкнецца вылучыць сутнасць містычнага досведу, пераўзыходзячы традыцыйныя формы і раскрываючы ўніверсальныя ісціны, што ляжаць у аснове містычнай думкі. Пачатак зборніка рыхтуе глебу для даследавання Андэрхіл прыроды містыцызму і ставіць пытанне пра тое, што ўтварае сапраўдны містычны досвед па-за культурнымі і гістарычнымі адрозненнямі. Яна падкрэслівае неабходнасць адрозніваць ранейшыя інтэрпрэтацыі ад сутнасці, якая застаецца нязменнай у розных эпохах і сістэмах вераванняў. Андэрхіл сцвярджае, што ў аснове містыцызму ляжыць глыбокае ўсведамленне Бога, якое характарызуецца самазазірэннем і глыбокай еднасцю паміж індывідуальнай душой і боскім. Гэтае ўступнае выкладанне падкрэслівае складанасць містычных перажыванняў, важнасць асабістай трансфармацыі і неабходнасць пераасэнсавання містыцызму для сучаснага разумення.