«Уводныя лекцыі па псіхааналізе: курс з дваццаці васьмі лекцый…» Зігмунда Фройда — навуковае выданне, напісанае ў пачатку XX стагоддзя. Кніга служыць фундаментальным увядзеннем у тэорыю і практыку псіхааналізу, прапануючы як пачаткоўцам, так і больш падрыхтаваным чытачам сістэматызаваны шлях да разумення псіхалагічных канцэпцый Фройда. Асноўная ўвага надаецца сістэматычнаму разгляду ключавых элементаў псіхааналізу, у прыватнасці псіхапаталогіі паўсядзённага жыцця, сноў і неўрозаў. «Уводныя лекцыі па псіхааналізе» пачынаюцца з прадмовы, у якой акрэсліваецца недахоп даступных уводных матэрыялаў па псіхааналізе і высока ацэньваюцца намаганні Фройда запоўніць гэты прабел. Першыя лекцыі падаюцца адначасова як папярэджанне і запрашэнне: Фройд перасцерагае сваю аўдыторыю ад цяжкасцей, спрэчак і грамадскага супраціву, з якімі яна можа сутыкнуцца пры знаёмстве з псіхааналізам. Ён падкрэслівае складанасць вывучэння псіхааналізу, абумоўленую яго суб’ектыўным і прыватным характарам, і адзначае, што гэтая сфера часта сутыкаецца з шырока распаўсюджанымі інтэлектуальнымі і маральнымі забабонамі — асабліва адносна несвядомага і ролі сексуальнасці ў псіхічным жыцці. Затым Фройд знаёміць чытача са сваім метадам, аналізуючы звычайныя памылкі, такія як абмоўкі, забыванне імёнаў і няправільнае размяшчэнне прадметаў, сцвярджаючы, што гэтыя, на першы погляд, нязначныя паўсядзённыя памылкі часта маюць сэнс і ўзнікаюць з прычыны схаваных псіхалагічных механізмаў. На шматлікіх прыкладах Фройд сістэматычна дэманструе, што такія памылкі не выпадковыя, а адлюстроўваюць схаваныя намеры і псіхічныя працэсы, закладаючы аснову для псіхааналітычнага даследавання.
Вікіпедыйная старонка пра гэтую кнігу: en.wikipedia.org/wiki/Introduction_to_Psychoanalysis