«بخت خودش» اثر اولیور اپتیک رمانی است که در اواخر قرن نوزدهم نوشته شده است. این داستان ماجراجویانهٔ پرشتابی برای نوجوانان، دربارهٔ یتیم درستکاری به نام وید بروکس است که با دو پسر بیپروا، لان تراستلتون و مت سوایکس، همراه میشود؛ شیطنتهای آنان از دزدیدن هلو به آتشافروزی و گریزی نومیدانه میانجامد. داستان، در میان تنشهای یک شهر کوچک، ماجراهای رودخانهای و تعقیبی که آغاز شده است، شجاعت و درستکاری را میآزماید؛ وید میکوشد بیگناهی خود را ثابت کند و استقلالش را به دست آورد. آغاز رمان وید را دنبال میکند که از دزدیدن هلو همراه لان و مت سر باز میزند، ناعادلانه از دست آنان کتک میخورد و سپس به اشتباه از کشاورزی به نام گارلیک تازیانه میخورد—گارلیک بهزودی، وقتی حقیقت آشکار میشود، عذرخواهی میکند و به او هلو میدهد. وید در خانه مورد آزار قرار میگیرد و از شام محروم میشود؛ و هنگامی که شبانه برای برداشتن نان یواشکی میرود، شاهد دزدیدن پولهای پنهان پدر مت به دست اوست؛ اندکی بعد، انبار گارلیک به آتش کشیده میشود. وید یواشکی میرود تا در قایق بادبانی قدیمیِ نهر بخوابد، در حالی که لان و مت—که برای انتقام و فرار نقشه کشیده بودند—با فتیلهٔ تأخیری انبار را آتش میزنند و نیمهشب سوار همان قایق میشوند، بیآنکه بدانند وید در اتاقک انتهایی آن است. با دمیدن سپیده، وید در برابر زورگو میایستد، کیف پول پنهانشده را مخفیانه پیدا میکند تا آن را بازگرداند و برای یافتن غذا به سوی روستایی راه میافتد. هنگامی که لان بار دیگر به او حمله میکند، پدران پسرها به قایق میرسند و زمینه برای رویارویی فراهم میشود.
تصاویر با امضای M. در فهرست بررسی «الیور اپتیک» اثر جونز، D.B.، سال ۱۹۸۵، بهعنوان فرانک تی. مریل شناسایی شدهاند.