„Podróż po Jemenie i kilka ogólnych uwag o tym kraju” autorstwa Harrisa to podróżopis i historyczny opis napisany na końcu XIX wieku. Połącza dokładny opis geografii, historii oraz religijnych zjawisk w Jemenie z osobistymi relacjami z podróży z Adenu do wewnętrznych rejonów kraju w okresie panowania Osmanów i lokalnych zamieszek. Wstęp do tej publikacji wyjaśnia jej cel i oferuje krótki przegląd Jemenu: niejednoznaczne granice wewnętrzne, kontrast między suchymi równinami Teháma a żyznymi wzgórzami Jibál, klimat i uprawy rolnicze (zwłaszcza kawa), a także kluczowe porty, wyspy, miasta i plemiona. Opisuje również podział kraju na prowincje oraz praktyczne ograniczenia kontroli Osmanów, po czym zajmuje się preislamskimi cywilizacjami (Minajczyków i Sabajczyków), budową tamy w Maribie i postacią Królowej Saby, dominacją Etiopii i Persji, pojawieniem islamu oraz pierwszymi pretendentami do władzy. Dalej tekst opisuje kolejne dynastie, europejskie eksploracje handlowe, pierwszą okupację Jemenu przez Osmanów, powstanie imamów z rodu Kasimi, incydenty wahhabitów oraz interwencje Egiptu i Osmanów w XIX wieku, które osłabiły potęgę Jemenu, a jego wybrzeże znalazło się w rękach Turków. Wstęp kończy się krótką obroną islamu przed zachodnimi mitami, co przygotowuje czytelnika do dogłębszego rozumienia religijnych wpływów w tym kraju.
Ilustrowano na podstawie szkiców i zdjęć zrobionych przez autora.