„Cień przyszłości” Edith Södergran to zbiór poezji modernistycznej napisany na początku XX wieku. Książka rozmyśla nad wizjonarią przyszłości, wykorzystując odważne obrazy kosmiczne oraz ekstatyczne refleksje nad Erosem, mocą, losem i śmiercią. W poszczególnych częściach tej kolekcji profetyczny głos przyzywa ludzkość do nowej ery, w której gwiazdy, planety i błyskawice stają się symbolem woli i transformacji. Poezje przechodzą pomiędzy odważnymi deklaracjami suwerenności a intymnymi wyznania słabości i samotności; Eros przedstawiany jest jako siła twórcza, zdolna ożywić świat, a Słońce – jako potężne źródło błogostanu i zagłady. Sceny inicjacji i odkupienia sąsiadują z refleksjami nad materializmem, energią ciała oraz trudnością w określeniu prawdy w obliczu ruiny. Przyroda i mitologia łączą się w tej książce: ogród królowej elfów, hukujący wodospad, hyzantyna wiosny oraz lot orła stają się symbołami narodzinienia i odwagi. Cały zbiór skierowany jest do wspólnej nadziei – marzenia o ogrodzie otoczonym murami, w którym „bratowie i siostry” mogliby razem tworzyć nowe życie – lecz kończy się pod znakiem gwiazdy przewodniczącej, gdzie los wymaga odwagi równie wielkiej jak obietnice, które on oferuje.