„Biblia, wersja króla Jakuba, Księga 24: Jeremia” autorstwa anonimowego jest tekstem religijnym, prawdopodobnie napisanym u schyłku VII wieku p.n.e., w okresie wielkich zamieszek w Królestwie Judzkiej. Ta biblijna księga prezentuje proroctwa i przesłania proroka Jeremiego, który został powołany przez Boga, aby ostrzegać ludzi przed nadchodzącym zagrożeniem spowodowanym ich nieposłuszeństwem i idolatrią. W tekście dominują tematy sądu boskiego, pokuty i bożej miłości; Jeremia apeluje do ludzi, by powrócili do wierności. W prologu księgi sam prorok opowiada o swoim boskim posłaniu. Wyraża wątpliwości co do swego młodego wieku i umiejętności przemawiania, ale Bóg uspokaja go obietnicami o ochronie i wsparciu. Dalej tekst zawiera wizje symbolizujące nadchodzący sąd boski nad Judą za jego zła czyny, w tym praktyki idolatrii i społeczne niesprawiedliwości. Rola Jeremiego jako proroka polega na przekazywaniu tych surowych prawd ludowi opornemu na nauki Boże, co przewiduje trudności, z którymi będzie musiał stawić czoła w ramach swojej misji nawoływania ludzi do pokuty.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Jeremiah_24