„Bratowie krwi: Notatki medycznego” autorstwa pułkownika Eugene’a C. Jacobsa to wspomnienia opisujące wydarzenia z okresu II wojny światowej, napisane w połowie XX wieku. Książka dotyka bolesnych doświadczeń amerykańskich medyków wojskowych na Filipinach, szczególnie skupia się na ich cierpieniach i wytrzymałości podczas niewoli japońskiej oraz okrucieństw doznawanych w czasie wojny. Pokazuje również osobiste drogi autora oraz silne więzi łączące żołnierzy, nazywanych „bratami krwi”, podczas ich cierpić i trudności. Wstęp do wspomnień stanowi dramatyczny moment – 8 grudnia 1941 roku, dzień po ataku na Pearl Harbor, protagonista, kapitan Eugene Jacobs, otrzymuje nagłe wezwanie do służby, co sygnałizuje rozpoczęcie wojny, która pochłonie Filipiny. Opowieść pokazuje chaos i zamieszanie w obozie John Hay, gdzie Jacobs pełni funkcję medyka. Gdy zaczynają padać bomby i panuje chaos, on rozmyśla nad nadchodzącymi zagrożeniami wojny, brakiem gotowości obrony oraz emocjonalnymi konsekwencjami tego, że został przerzucony na front. Tekst przedstawia również innych ważnych bohaterów, którzy dzielą z nim cierpienia i starają się przeżyć; pokazuje silną przyjaźń i duch zbrojnych, których więzi utrzymują się mimo wszystkich wyzwań.