‘La Divina Commedia di Dante: Paradiso’ van Dante Alighieri is een gedicht dat werd geschreven in de vroege 14e eeuw. De laatste delen van de Divine Comedy beschrijven Dante’s reis door de hemel, geleid door Beatrice – die symbool staat voor theologie. De hemel wordt beschreven als negen concentrische schijven, van de maan tot de hemelwereld, waar God woont. Tijdens deze reis komt Dante oog in oog te staan met gezegende zielen en onderzoekt hij de fundamentele en theologische deugden. Het gedicht vertolkt de uiteindelijke opstijging van de ziel naar goddelijk inzicht en eeuwige vreugd.
Wikipediacpagina over dit boek: en.wikipedia.org/wiki/Paradiso_(Dante))