„Boska komedia Dantego: Raj” jest wierszem napisanym na początku XIV wieku przez Dantego Alighieriego. Ostatnia część Boskiej komedii opisuje podróż Dantego przez niebo, pod przywództwem Beatrice, która symbolizuje teologię. Raj składa się z dziewięciu koncentrycznych sfer – od Księżyca aż po Niebiosa, miejsce zamieszkania Boga. Podczas tej drogi Dante spotyka błogosławione dusze i poznaje najważniejsze kartynowe oraz teologiczne cnoty. Wiersz przedstawia ostateczny wzlot duszy do boskiego zrozumienia i wiecznego blasku.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Paradiso_(Dante))