„Adonais” Percy’ego Bysshe’a Shelleya to elegia pasterska napisana w 1821 roku dla poety Johna Keatsa. Utwór, skomponowany w 55 strofach spenserowskich bezpośrednio po tym, jak Shelley dowiedział się o śmierci Keatsa, nawiązuje do angielskiej tradycji „Lycidasa” Miltona. Rozpoczyna się żałobą i rozpaczą, gdy Urania i zaprzyjaźnieni poeci opłakują stratę. Jednak elegia przekształca się w refleksję nad śmiercią i wiecznością, ostatecznie ukazując Keatsa jako część wiecznego Ducha wykraczającego poza ziemski ból, gdzie dołącza on do innych nieśmiertelnych poetów pośród gwiazd.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/Adonais