‘En ballonnen! Tijdens de belegering van Parijs’ van Gaston Tissandier is een historisch verslag dat waarschijnlijk is opgesteld aan het eind van de 19e eeuw, in het kader van de Frans-Duitse Oorlog en de belegering van Parijs. Het verhaal gaat over het innovatieve gebruik van ballonnen als communicatie- en transportmiddel in tijden van crisis, en legt de inspanningen van verschillende personen – waaronder Tissandier zelf – uit om luchtvaarttechnieken te gebruiken om berichten en voorraden te sturen naar de belegerde inwoners van Parijs. In het begin van het boek wordt de desperate situatie van Parijs onder belegering beschreven, waarna de vastberadenheid van de inwoners wordt benadrukt, zelfs in het face van overweldigende moeilijkheden. Dit zet de dramatische sfeer voor de ervaringen van de auteur zelf, toen hij zich voorbereidde om met een ballon brieven en verklaringen te overhandigen aan de bewoners van Parijs. Tissandier beschrijft uitgebreid de voorbereidingen voor zijn vlucht, de toestand van de ballon, de opwinding en angst rondom het vertrek, en de waarnemingen die hij tijdens zijn reis deed. Hij legt de gevaarlijke aard van deze onderneming uit – zowel wat betreft de technische aspecten van het vliegen als de vijandige troepen – en vertelt ook over zijn eigen gedachten en emoties tijdens deze missie om de communicatie tussen het afgesloten Parijs en de buitenwereld te herstellen.