„Opowieści z południowego Pacyfiku” Jacka Londona to zbiór krótkich opowiadań napisanych na początku XX wieku. Książka przybliża życie i przygody różnych postaci mieszkających na wyspach południowego Pacyfiku, eksplorując tematy przetrwania, konfrontacji kulturowych oraz odporności człowieka na siły natury. Pierwszym opowiadaniem w zbiorze jest „Dom Mapuhiego”, które rozpoczyna się od historii młodego Aleksandra Raoula, który brał udział w ekspedycji handlowej w lagunie Hikueru. Tam spotyka Mapuhiego – miejscowego mieszkańca, który znalazł niezwykłą perłę i pragnie uzyskać w zamian za nią dom. Gdy Raoul stara się poradzić z ekonomicznymi i osobistymi konsekwencjami tej transakcji, a do tego dochodzi burza, czytelnicy mogą obserwować złożone relacje pomiędzy postaciami oraz społeczne dynamiki handlu i pragnień. Nacisk Mapuhiego na ustalenie konkretnej ceny za perłę pokazuje złożoność pojęcia wartości w świecie, rozdzielonym między tradycją a komercją. Ta historia otwiera drogę dla dalszych konfliktów, gdy siły natury grożą zakłócić życie wszystkich udziałujących w tych wydarzeniach.
Strona Wikipedii o tej książce: en.wikipedia.org/wiki/South_Sea_Tales_(London_collection))