«Праваслаўе» Г. К. Чэстэртана — філасофскае даследаванне, напісанае ў канцы XIX стагоддзя. У гэтай працы Чэстэртан адказвае на крытыку сваіх ранейшых твораў, асабліва «Ерэтыкаў», прадстаўляючы ўласную пазітыўную філасофію, у цэнтры якой знаходзіцца хрысціянскае праваслаўе. Тэкст спалучае асабістыя і інтэлектуальныя разважанні, каб паказаць, як ён прыйшоў да сваіх перакананняў, закранаючы тэмы традыцыі, уяўлення і неабходнасці раўнавагі паміж знаёмым і чужым. Пачатак «Праваслаўя» стварае аснову для падарожжа Чэстэртана да самапазнання, калі ён разважае пра сваю філасофскую пазіцыю. Ён распавядае пра ўплыў ранейшых крытыкаў і падкрэслівае важнасць тлумачэння сваёй веры. Ён выкарыстоўвае выразную метафару чалавека, які адкрывае для сябе Англію, намякаючы, што яго філасофскае падарожжа падобнае да ўсведамлення ўжо існых ісцін. Чэстэртан выступае супраць сучаснай тэндэнцыі адмаўляць фундаментальныя чалавечыя перажыванні, такія як існаванне граху, адначасова сцвярджаючы неабходнасць рамантычнага погляду на свет, які спалучае здзіўленне з пачуццём прыналежнасці. Гэты пачатковы раздзел задае асабісты аповед, пераплецены з больш шырокімі філасофскімі разважаннямі, і ўрэшце служыць запрашэннем для чытачоў паразважаць над уласнымі перакананнямі.
Дадатак да «Ерэтыкаў» Існуе палепшанае выданне гэтай кнігі: электронная кніга № 16769